Dorretxe eta jauregi artean

  • Mudejar estiloko fatxada originala duen Juan de Antxieta musikagile ospetsuaren jaiotetxea.
  • San Inazioren amaren jaiotetxea.
  • XVI. mendearen lehen erdiko jauregi mudejar bikaina, fatxadan hiru solairuko arkudun galeria dotorea duena.
  • Filipinar uharteak kolonizatu zituen Miguel Lopez de Legazpiren jaiotetxea.
  • XVII. mendeko lehen urteetan Irimo mendiaren magalean eraikitako jauregi-etxe sendo eta dotorea.
  • XVI. mendearen lehen erdian eraikitako izkina egiten duen balkoidun jauregia.
  • Alemaniatik ekarritako XVI. mendearen lehen erdialdeko zeramikazko 53 plaka bikainez apaindutako fatxada du.
  • Sarrerako arku handia eta motibo platereskoekin tailatutako atea ditu.
  • Fatxada nagusian duen 1500. urteko baxuerliebeagatik oso interesgarria den jauregia.
  • Ertzetan garita-pinakulu dotoreak dituen dorre ahaltsua.
  • Fatxada nagusian Karlos V.aren ezkutu inperiala ikus daiteke bere bi buruko arrano eta guzti.
  • XVI. mendeko arkitekturaren eredu bikaina.
  • XVI. mendeko arkitekturaren eredu bikaina.
  • San Juan Bataiatzailearen eliza ondoan dauden etxetzarrak
  • Erdi Aroko hirigune interesgarri eta politerako sarrera.
  • Elexaldetarrak, garai batean kondeak bere gaztelua zuen orubean eraikitako bere leinuaren etxebizitza.
  • Gaur egun museo den bailarako leinu garrantzitsuenetariko baten etxebizitza.
  • Aozaratzako elizatean, Urkuluko ingurune naturalaren ondoan erakia.

Legazpi Dorretxea (Zumarraga)

Gaztelako Enrike IV.ak horri bukaera emateko dorretxeen gerra-elementuak kentzeko agindua eman zuen, besteak beste. Era horretan, jauntxoei boterea ematen zien elementu nagusiak desegin zituen. Legazpi dorretxea ere ez zen agindu horretatik libratu, eta eraikinaren goiko partea kendu zitzaion.

Legazpi familia XVI. mendearen bigarren erdira arte bizi izan zen etxe honetan. Azkena, Migelen anaiaren emaztearen familia izan zen. Horiek jarri zuten ate nagusian dagoen armarria.

Gerora, nekazarien etxea izan zen, eta etxearen itxura bertan egingo ziren jarduera berrietarako egokitu zuten.
XIX. mendean, etxea botatzekotan egon ziren trenbidea egin ahal izateko, baina Nikolas Soraluze politikari eta historialari zumarragarrak eraikina ez eraistea lortu zuen.

XX. mendearen 40ko hamarkadan, berriz, Esteban Orbegozo S.A. enpresak lantegia handitzeko asmoa zuela kontuan hartuta, Estatuko Monumentu Historiko-Artistikotzat izendatu zuten dorretxea, behin betiko salbatzearren. Ordurako oso egoera txarrean zegoen. Geroztik, zaharberritze lan ugari egin dira bertan, eta 1964an Museo Hispano-Filipinar bat jarri zuten eraikinean.

Gaur egun, XX. mendearen 90eko hamarkadan egindako berriztapen lan handiaren ondoren, kultur jarduera ugari egiten da bertan, hala nola, erakusketak, hitzaldiak, bilerak, aurkezpenak... eta ezkontza zibilak. Bestalde, Secundino Esnaola Musika Eskolaren egoitza ere bada.

FaLang translation system by Faboba

We use cookies to improve our website and your experience when using it. Cookies used for the essential operation of the site have already been set. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our Privacy Policy.

I accept cookies from this site